An open letter – 21/27 – The Ones She Loves

She has been living in black and white.
Let the rainbow shine upon her.
Let her shine.

Advertisements

An open letter – 19/27 – Millennials

To those who are suffering from depression, anxiety, quarter-life crisis, identity crisis at kung anu-ano pang problema na pwedeng pagdaanan ng isang sabi nga natin ay “millennial” para sa inyo ito at bago magpatuloy, patnubay ng magulang ang kalangan. 🙂

Honestly, I am writing this letter to one particular person. Hindi ko alam kung mababasa niya kaya para hindi masayang ise-share ko nalang sa nakararami.

Dear ________,

Hirap ba? T@#$%^ ‘no? Pero saglit lang. Bago ka topakin ng anxiety mo at bago ka tamarin in life, konting effort muna sa pagbabasa.

Sabi ng kaibigan ko, hindi naman daw natatapos ang quarter-life crisis. Masaya ka at contented ngayon pero mamaya iba na naman ang nararamdaman mo. Iba na ulit ang gusto mo at hindi mo ulit alam kung ano yun.

‘Yan yung nangungunang problema ng kahit sinong millennial o yung mga taong nasa 20’s – 30’s na idad.

You would think na hindi ko napagdaan yan dahil according to my friends focused daw ako, ambitious, goal-oriented saka DREAMER. Feel ko totoo naman, bata palang ako alam kong gusto ko nang magsulat. With this blog, naeexpress ko lahat ng gusto kong sabihin sa mundo. Hindi ko nilet go yung pangarap kong ‘yun and I guess I will never stop. I will just continue to live that dream!

When I was in college, nainlove ako sa teatro. Noong unang beses akong nanood ng school play sabi ko, “magiging parte ako ng grupong yan!” fast forward I graduated as the President of the Cultural Affairs and the Production Manager of Lyceum Theater Ensemble. I fulfilled that dream!

Naappreciate ko yung backstage works ng teatro kaya sabi ko sa sarili ko noon, gusto kong maging events organizer. And since OJT days until right at this moment, I am an Events Specialist. I CAN TELL THAT I AM LIVING THE DREAM!

Pangarap ko din pala noong bata ako na makapagtrabaho sa Maynila. (Very kwentong probinsiya ano po?)

But that does not mean na hindi ako dumaan sa q-life crisis nga na tinatawag. I also ask myself these questions:
-Ano bang gusto ko?
-May narating na ba ako?
-Bakit sila ganito?

I hear myself saying these:
-Ayoko naaa!
-Hindi ko alam eh!
-Ewan!
-Pagod na ako!

I also feel confused, lost and insecure. UNTIL. NOW. Eh t@#$%^ ngayon nga may gender crisis pa ako eh! 🙂

So para sa akin din pala itong sulat na ito.

Well, ganito lang yun eh..
1. If this is just a phase, this will soon come to an end. May katapusan din ito. Tapos bagong chapter na ulit. Hindi natin alam kung mas mahirap na level yung darating pero the fact na may naghihintay sa iyo na bagong kabanata, kaya mong tapusin ito. Matatapos din to.

2. Don’t be too scared to let go. Te, dalawa lang yung kamay mo, bitawan mo kaya kahit yung isa para makapitan mo yung iba?

3. Be brave to try.

4. Be patient. AYAN KASI ANG HIRAP SA ATING LAHAT, WALA TAYONG PASENSIYA! LAHAT GUSTO MADALIAN!

5. It’s ok to be alone and to feel alone. Feel that feeling! Minsan kasi yung ibang tao pa yung nakakasira ng pag-iisip natin. Mag-isip ka. Huwag yung lagi ka nalang nagtatanong sa ibang tao kung ano ang maganda. Huwag yung laging humahanap ka ng validation sa ibang tao. Magdesisyon ka tapos panindigan mo, edi yun ang tama. Hindi mo kailangan ang opinion ng ibang tao para malaman mong magaling ka.

6. NEVER EVER EVER EVER EVER COMPARE. Wala namang dalawang taong pareho ang struggles at successes. Ang dami-daming tao sa mundo pero walang taong magkapareho ng path. Mahiya ka sa mga taong ikinukumparahan mo yung buhay mo, hindi mo kasi alam, naiinggit din sila sayo at never yun magiging fair. Walang point. Walang patutunguhan dahil hindi kakumpa-kumpara.

7. Things will fall into proper place (maniwala ka) though not the way you expected it to and the way you wanted but the way GOD have always wanted. O Diyos na yan, maniwala ka na. Kausapin mo kasi Siya kahit minsan. Sa Kanya ka kaya magsumbong, sasagot naman Yan Siya sa ‘yo eh. Try mo.

PS.
Yes. Nacoconfuse ako. I am having gender crisis. Pero hindi ko naman siya ginagawang big deal. Everytime someone asks me kung ano ba ako, ito lang nasasabi ko…
“Kailangan ba alam mo siya? I mean can’t we just live each day not knowing what our real preferences are basta you are just you and you are feeling completely contented..ganyan lang.”